Zevende dag okt 2013
Blijf op de hoogte en volg Tineke
11 Oktober 2013 | Nepal, Nepalgunj
Vanmorgen ben ik naar de garden of dreams gegaan.
Na verschillende sms en belletje,s die ik heb verstuurd naar Shamila ,dus niks gehoord.
Dan maar een goed boek gaan lezen.
In de garden of dreams raakte ik in gesprek met een Nederlands meisje ,na wat over en weer geklets kwam ik er achter dat er s'middags op Durbar square de opening was van het dashain Festival.
Nou dat wilde ik wel zien.
Het is een van de grootste festivals van Nepal ,het duurt meer dan een week ,iedereen vertrekt uit de stad naar hun Familie in de dorpen. Vandaar ook dat de opvang is gesloten ,de kinderen zijn allemaal weg.
Het is een zegening voor geluk ,goede gezondheid ,en veiligheid.
Dit festival is eens per jaar ,en door middel van het geven van een Tika , wordt iedereen gezegend.
Het gaat van grootmoeder naar moeder naar kind neef nicht enz.
Dan heb je nog aangetrouwd ,het duurt soms een hele dag.
Er word gedronken en gegeten ,en natuurlijk gedanst.
Op Durbar square vond vanmiddag de opening plaats.
En ik mocht er bij zijn.
Een monnik zat in het midden van t plein , hij was bezig met verschillende rituelen en gebeden.
Na een goed half uur kwamen er verschillende muziek korpsen .
Verschillende dragers droegen een dood dier ,wat kon ik niet zien ,er was een mooie doek over heen gehangen.
Dit dier zou later geofferd worden ,maar dat gebeurde in besloten kringen. Wel geprobeerd of ik er bij kon zijn ,maar ik mocht niet binnen.
Voor mij weer iets bijzonders ,zo zie je maar heb nog lang niet alles meegemaakt hier. Dit alles omdat ik vanmorgen een boek ben gaan lezen en een Nederlands meisje trof. Heeft zo moeten zijn.
Ik heb besloten dat ik woensdag de trip naar Bandipur ga maken ,een stad in het verleden.
Morgen ga ik kijken of ik t kan boeken .
En Ik heb een afspraak met Sunita.
We moeten het een en ander bespreken over de opvang.
Mijn werk gaat gewoon door ,en weer eens kijken wat er morgen weer op mijn pad komt.
gr. Tineke.
Na verschillende sms en belletje,s die ik heb verstuurd naar Shamila ,dus niks gehoord.
Dan maar een goed boek gaan lezen.
In de garden of dreams raakte ik in gesprek met een Nederlands meisje ,na wat over en weer geklets kwam ik er achter dat er s'middags op Durbar square de opening was van het dashain Festival.
Nou dat wilde ik wel zien.
Het is een van de grootste festivals van Nepal ,het duurt meer dan een week ,iedereen vertrekt uit de stad naar hun Familie in de dorpen. Vandaar ook dat de opvang is gesloten ,de kinderen zijn allemaal weg.
Het is een zegening voor geluk ,goede gezondheid ,en veiligheid.
Dit festival is eens per jaar ,en door middel van het geven van een Tika , wordt iedereen gezegend.
Het gaat van grootmoeder naar moeder naar kind neef nicht enz.
Dan heb je nog aangetrouwd ,het duurt soms een hele dag.
Er word gedronken en gegeten ,en natuurlijk gedanst.
Op Durbar square vond vanmiddag de opening plaats.
En ik mocht er bij zijn.
Een monnik zat in het midden van t plein , hij was bezig met verschillende rituelen en gebeden.
Na een goed half uur kwamen er verschillende muziek korpsen .
Verschillende dragers droegen een dood dier ,wat kon ik niet zien ,er was een mooie doek over heen gehangen.
Dit dier zou later geofferd worden ,maar dat gebeurde in besloten kringen. Wel geprobeerd of ik er bij kon zijn ,maar ik mocht niet binnen.
Voor mij weer iets bijzonders ,zo zie je maar heb nog lang niet alles meegemaakt hier. Dit alles omdat ik vanmorgen een boek ben gaan lezen en een Nederlands meisje trof. Heeft zo moeten zijn.
Ik heb besloten dat ik woensdag de trip naar Bandipur ga maken ,een stad in het verleden.
Morgen ga ik kijken of ik t kan boeken .
En Ik heb een afspraak met Sunita.
We moeten het een en ander bespreken over de opvang.
Mijn werk gaat gewoon door ,en weer eens kijken wat er morgen weer op mijn pad komt.
gr. Tineke.
-
11 Oktober 2013 - 20:03
Nicole:
Tinus,
Je lijkt daar steeds meer op je plek....kom je nog wel terug...
#bewonderjevoorjeinzettopper#
Dikke kus van je kleine zus....
-
11 Oktober 2013 - 21:39
Rita:
Hallo Tineke
Zo maak je wel nog iets mee zeg en ook leuk dat je daar een nederlands meisje treft waar je gewoon de eigen taal mee kan spreken .
Ik heb wel moeten lachen met je verhaal over de slippers zeg maat 42 en dat niet gemerkt onder het lopen? volgens mij heeft er iets in dat eten gezeten ha ha
Het is wel zonde dat je de kinderen niet meer ziet ,en dat zal je wel tegenvallen denk ik,
Nog veel plezier met het uitstapje Groetjes Rita
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
